Krainy Wiecznej Zimy[1] - zwane także Krainą Wiecznej Zimy[2], najbardziej na północ wysunięta znana część Westeros. Leżą daleko za Murem. Mroźne Kły i kilka wielkich jezior oddziela je od nawiedzonego lasu[3].
W Krainach Wiecznej Zimy zawsze panuje zima, są też permamentnie pokryte lodem[4]. W większości pozostają niezbadane, w ich pobliżu leży dolina Thennów. Uważa się, że z tego regionu pochodzą Inni.
Historia[]
Według maestera Yandela dzieci lasu i olbrzymy żyły w Krainach Wiecznej Zimy w czasie Ery Świtu[1]. W Erze Herosów, która nastąpiła po Pakcie, Westeros zostało zasiedlone przez niewielkie królestwa Pierwszych Ludzi, które rozciągały się od Krain Wiecznej Zimy do Morza Letniego[5]. Według legend z Krain Wiecznej Zimy przybyli podczas Długiej Nocy Inni[6].
Wydarzenia z Pieśni lodu i ognia[]
Gra o tron[]
Przebywający w śpiączce Bran Stark ma wizję, w której spogląda na północ, daleko za Mur. Przeraża go spojrzenie w samo serce zimy, które może być aluzją do Krain Wiecznej Zimy[7].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 „Świat lodu i ognia”, Historia starożytna: Era Świtu.
- ↑ „Taniec ze smokami”, rozdział 51, Theon I.
- ↑ „Taniec ze smokami”, Błąd w parametrze 2.
- ↑ „George R. R. Martin's A World of Ice and Fire”, Land of Always Winter.
- ↑ „Świat lodu i ognia”, Historia starożytna: Era Herosów.
- ↑ „Świat lodu i ognia”, Historia starożytna: Długa Noc.
- ↑ „Gra o tron”, rozdział 17, Bran III.